Turno de noite

Na boa dirección

2006-11-27T18:22:00.000+01:00

Hoxe de mañá concretei un novo proxecto que me fixo andar todo o día de boas tarareando cancións caboverdianas. Qué sinxelas son as cousas cando gostas delas!!! Pasiño a pasiño o camiño vaise abrindo...

6 anos

2006-11-23T17:21:00.000+01:00

Cando espertei esta mañá o primeiro que se me veu á cabeza é que estes días facían 6 anos. 6 anos xa! Dándolle voltas ó asunto semella que foi a semente da que posteriormente agromou todo o que chegou despois.
6 anos nos que pasaron moitas, moitas cousas; cousas que probablemente non terían sido de non ter vivido aquela especie de "gran hermano" sen cámaras.
É curioso ver como dende aquela unhas cousas foron enlazándose con outras, e esas con outras, coma nunha especie de encaixe de Camariñas.
Ben orgullosiña que tou cada vez que miro o aspecto do tecido, mágoa dalgúns puntos que quedaron no camiño...

Unha semán de outono

2006-11-19T15:50:00.000+01:00

Nesta semán na que a choiva e o frío voltaron a asoma-los fuciños aproveitamo-lo mércores para remata-la ruta que tiñamos pendente, a que leva ata o embalse do Eume. Pegámonos unha boa camiñata e unha boa subida polas escaleriñas dos 103 m. de altura do encoro pero ben que pagou a pena...
E nesta finde tiñamos todo preparado para a visita de A. dende terras rioxanas, a reunión pra iren ver a Fito ó Coliseo e o final tódolos plans fóronse a pique. Non é a primeira vez que A. ten problemas deste tipo no traballo. A ver cando consegue xuntar uns días e podemos vernos de novo...
Onte pola tarde pasou V. polo pisiño a botar un ollo e tomar un café antes de iren ó teatro. C. non podía ir, así que sobraba unha entrada e acabei indo con eles ó Rosalía a ver Hamelin outra vez. Menuda dor de costas! A ver se cando reabran o Colon é máis doado coller entradas e son mellores as butacas... Ah! Apuntado queda estar ó loro para cando poñan a venda as de Cabaret.

Escapar. Amaral e Moby.

2006-11-15T16:40:00.000+01:00

Tarde de domingo

2006-11-13T00:40:00.000+01:00

Menuda semanita de noites de curre que levamos. Sempre que coincide lúa chea aumenta a carga de traballo de maneira abraiante. Menos mal que hoxe é a última...
Despois do palizón do venres noite, dos chascos da presentación en Santiago e do concerto de onte á noite (ou do non concerto mellor dito) xa pensaba deixar no olvido esta fin de semán. Pero un bo espertar, uns apetitosos canelons, unha conversa telefónica cunha persoa moi importante da miña vida en Bcn e unha tardiña con amigas son capaces de obrar milagres.
Así pois, quedei con V. e M. no Universal e no tempo de tomaren un capuccino (sigo na procura dun capuccino tan bo coma o da Colon de Carballo pero na Coruña) puxémonos ó día das nosas vidas. Logo achégamonos ata o Novo Alfaite (aquí as partidas de trivial non serán iguais que no de sempre...) onde habia unha festa de 3º pé, pero a pouca xente fíxonos desistir e rematar tomando uns tequeños en María Pita.
Hai que repetilo máis a miudo chicas. E a ver para cando a cea no piso...

Poñéndonos ó día

2006-11-08T14:44:00.000+01:00

Estiven tentada varias veces nestes días a actualiza-lo blog pero coma sempre me pasa cando deixo de escribir moito tempo dábame preguiza retomalo. Este ratiño que teño antes de ir comer aproveitareino para eso, a ver se despois anímome máis a escribir...
Pois a ver, a ver. Básicamente o tempo se foi no traballo na uci e nas escapadas. E sen dúbida estas foron o mellor.
Coma xa apuntara noutro post fixemos unha escapadiña a Liverpool. Voltei da viaxe morta polo tute que nos metemos pero pagou a pena sen dúbida. Liverpool non é unha cidade bonita en conxunto, pero está chea de rincons interesantes. Chamáronme a atención especialmente as dúas catedrais (ambas maxestuosas nos seus estilos), unha recua de edificios espallados pola cidade, a cantidade de museos (e todos gratis!), a vida nocturna (pubs e locais enormes e xente saíndo todos os días), o desapercibido que pasa o tema beatles (menos mal, porque imaxinaba que a viaxe ía a ser un roteiro de marketing constante),... Foron un par de días de palizón que repetiría sen pensalo.
Hai uns días aproveitando a finde libre que me tocaba de turno marchamos cara ás rías altas. San Andrés de Teixido, serra da Capelada, cabo Ortegal, Estaca de Bares, Viveiro... Impresionante a visión dos acantilados na Garita da Herbeira (600 m. de caída ó mar)
Pasámo-la noite na Aldea Lamacido e a tarde do domingo achegámonos ás Fragas do Eume. Foi coma un flechazo. Namorei dese bosque que temos tan pertiño e está coma agochado. Despois dese descubremento xa pasamos por alí máis tempo. Unha tarde dende o mosteiro de Monfero (para cando a reforma?) ata a central do Eume desfrutando das vistas dos impresionantes canons, outra xornada de sendeirismo dende Caaveiro,... E as que virán, porque aquel bosque ten miles de recunchos que descobrer.
Lémbrome dunha peli de Disney que vira de nena ("El abuelo está loco") na que quedara prendada daquel bosque de sequoyas, pois agora xa teño o meu bosque propio e moito máis perto!

Orgullo

2006-10-06T16:58:00.000+02:00

"Mi orgullo dice jamás" cantan en aquel bolero e eu como di Benedetti (hoxe vai de uruguaios o blog), agáchome nel para protexerme a modo de coraza. Sinto que te fixera mal. Loitarei por mantelo a raia como me dixera JC adicándome aquel libro de Coelho e cando se me escape algunha raioliña agardo que esteas aí para tirarme das orellas.
PD: Dame tempo para aprender a dicir eso que queres oir.

Unha tarde con Galeano

2006-10-06T16:17:00.000+02:00

Non é a primeira vez que aparece no blog, nin será a última. Dende que o descubrín hai anos foise convertindo nun referente na miña vida.
Traballar cos seus textos, a discusión sobre "Las Venas Abiertas de América Latina" con C. aquela noite, o "Libro dos Abrazos" que me fai pensar en JC., "Patas Arriba" que me regalaron V. e N.,...
E o mércores á tarde tiven a oportunidade de desfrutar cos seus textos e coa sua voz en Compostela. Foi unha experiencia incríble!
Para quen non estivo alí (en especial para ti petarda) aquí tedes un enlace onde escoitar as súas palabras.

Tudo bem

2006-10-03T14:27:00.000+02:00

Uf, si que fai tempo que non escribo... Moitas cousiñas nesta fin de setembro, escapadas, reencontros, novas, morriñas de Bcn,... En fin, un pouco de todo.
Agora fin de contrato, uns días de tranquilidade por fin, matrícula na uni, chuvia, "Salvador", cafés con P., mails de JC, fotos da voda de T. (que sexades moi moi felices!!!),...
E os preparativos para a nova escapada. Liverpool is waiting for us!! O 17 marcho pra terriña dos Beatles a pisar chan inglés de novo. Xa tiña eu monazo de avión!!

E dura...

2006-09-07T18:11:00.000+02:00

Aproveitando que o luns tiña día libre e non volvía traballar ata o martes de noite improvisamos outra das nosas. E seguimos pola Costa da Morte, nesta ocasión por terras de Muxía.
De camiño paramos nas Torres do Allo (bonita exposición sobre a vida nos Pazos) e nos Batans do Mosquetin (onde unha nutria campaba as súas anchas).
Acampamos no camping Lago Mar e pasámola tarde na Praia do Lago. Menudo día de calor que fixo!

Ó cae-la tardiña achegámonos ata Touriñán. Vendo aquela paisaxe extraordinaria unha non pode dar crédito as tolas ideas do iluminado de turno. Que llo contaran o alemán que viñera na bici e merendaba alucinado na rocha a ver que lle semellaba a idea...
Ceamos en Muxía previa parada no Santuario da Virxe da Barca e voltamos para o camping.
O martes pasámolo en Razo, comemos no Cordobes un menú do día que podería alimentar a un batallón e fomos de paseíño ata Baldaio pola beira do mar (onda uns golfiños nadaban sen medo). Qué lástima desperdicia-la noite metida no hospital...
E onte quedei con M. na Postreria (que me lembra a certos locais da etapa barcelonesa e me apunto como sitio para voltar). Púxome ó día da xente do cole (primeira voda do grupo á vista) e da súa vida. E logo marchei para os Rosales para ve-la segunda parte dos Piratas do Caribe. Non estivo mal.
E agora toca pasa-la finde metida no hospital. Uf, que pereza...

Que siga a festa...

2006-09-03T17:10:00.000+02:00

O sábado durmin unhas horiñas e decidimos improvisar unha escapada. Primeiro fomos comer unhas troitas a Verxa en Xanceda e despois tiramos estrada ata Ribadavia (previa parada en Lugo para atenderen a un home maior que caera na ponte nova e rompera o nariz. Eso que estaba de día libre...). Ribadavia estaba ata os topes en pleno día grande da Festa da Istoria. O lugar unha pasada (queda pendente voltar un día "normal"), aínda que a festa non era a idea que eu levaba. Demasiado follón e botellón para o día tranqui que me pedía o corpo. Voltamos a casa xa de noite, despois dunha breve paradiña para cear en Compostela.
O domingo, logo da paliza do día anterior, semellaba que sería tranquilo. Pero a media tarde xurdiu a idea de iren ata Pontevedra onde nunhas horiñas actuaba Silvio. E aló que marchamos. A viaxe pola AP-9 rodeada de monte queimado a dereita e a esquerda desmotivaba a calquera. Pero da gusto o prontiño que se chega. Aínda que a ti che pareza raro P. gosto moito da nova Pontevedra, esas rúas onde da gusto camiñar tanto de día como, sobre todo, de noite. O lugar do concerto, a praza da Ferrería precioso.
Coma teloneiro actuou NARF, cunha chea de ritmos con ecos portugueses, moçambicanos... Non estivo mal o rapaz, non. Uxía leu o manifesto de Nunca Mais e logo saiu Silvio.
Qué dicir do concerto? Un soño poder velo. É un dos máis grandes sen dúbida. Aínda que só fora por escoitar ese peche con Ojalá pagaría a pena a viaxe...
E esta semán remataba o mes e con él remataba contrato. Pero de seguida chamou a Pili e o día 1 xa comezaba outro. Que non é gran cousa pero bueno, algo é algo.
Ademáis que non tiven opción de agobiarme nin nada, porque o mércores a fin da tarde chamou F. e me propuxo marchar de camping a ver se estreábamo-la tenda dunha vez. Colguei, fixen a mochila e en nada estabamos xa camiño de Muros. Acampamos no Convento de San Francisco en Louro. O entorno é precioso pero os incendios non deixaron moi ben parada esa zona. Baixamos cear polbo a Muros e dar un paseíño polo pobo. Qué rico o xeado de chocolate, chocolate e chocolate quente e os profiteroles de crema e chocolate quente. Non somos larpeiros nen nada...
O día seguinte fomos pasa-la mañán a praia da lagoa de Louro onde se estaba de vicio. Hai que ver que de praias bonitiñas que temos!!!

Facendo quilómetros

2006-08-23T12:04:00.000+02:00

Dende que cheguei de volta a Galicia non paramos de facer quilómetros. A Costa da Morte, as Rías Baixas, Manzaneda, Allariz (qué gusto o cafeciño na "Fábrica de Vilanova"!), o norte de Portugal,... Non hai terra máis bonita ca nosa!
Esta finde achegámonos ata Asturias onde fixemos parada en Cudillero, Xixón, desvalixámo-lo IKEA de Oviedo e rematamos ascendendo ata o Porto de San Isidro (moi boas as indicacións da guía de campings de Asturias sí sí...) e voltando a casa dando un "pequeno rodeo" por León.
E onte á tardiña achegámonos ata Verdes. Un refuxio de tranquilidade e verdor. Mágoa os muíños que están a piques de caer. Terán que caerse para que se decidan a facer algo?
Estando alí fun lembrando anécdotas das acampadas de D. Zoilo co cole. Qué ben o teño pasado aqueles anos!! Aqueles días de risas e xogos nas tendas, lonxe da cidade e das clases. Tiñan que ser obrigatorias actividades así para tódolos nenos...

E de volta paramos facer un cafeciño no "Pazo do Souto". Menuda preciosidade de lareira... Eso si é un lugar onde descansar tranquilo e non os hoteis fashion que brotan en cada esquina.

Arde Galiza

2006-08-12T15:57:00.000+02:00

Noite no Apóstolo

2006-07-25T16:55:00.000+02:00

Uf, aínda me quedan 5 horas de traballo e estou que non podo ca alma. Xa non teño idade para reenganchar coma facía antes. Pero don't worry, pagou a pena o cansanzo e a dor de cabeza, non si A.?
Primeiro ano que vou ó Apóstolo e ben que o pasei sí señor. Collín o tren ó sair de traballar e tirei rumbo a Santiago onde A. me recolleu na estación e despois dun pequeno recorrido en coche e a pé, unha paradiña a tomar algo no xardín do Costa Vella (qué tranquilidade!!), unha volta pola Alameda (tómbolas e atraccións) fomos coller folgos á casa.
Despois dunha conversa a fondo (xa sabes que contas comigo para o que sexa... e lembra que para calquera cousa a primeira es ti e é por quen primeiro tes que mirar) baixamos listas e prontas en busca de FEEEESTA!!!!
Había que comer algo e paramos ó lado da Alameda a tomar unha tapa de croquetas e uns vinitos. A camareira (cómo non vou ter logo prexuizos con esa determinada nacionalidade???) un desastre. Pero a fin de contas saiunos ben porque comimos ademáis un "crujiente de gambas" de balde e por riba cobrounos de menos. Non saiu mal a xogada...
Saimos cos fogos recén comezados e fomos velos o carón da Catedral. Fixemos logo unha paradiña no concerto de Amparanoia (in the night, in the night, in the night, en la nocheeee) e comezamo-la ruta.
Foron caendo un detrás doutro tódolos bares da zona vella: Galo d'ouro, Momo (qué chulo, qué guapo o rapaz de negro, qué xardín máis curriño! ), Modus Vivendi, Atlántico ("uis qué prisa que tenemos!"), Meia, Leblon, Desván, Devezo, e tantos e tantos outros...
Martini vai e Martini ven, miles de risas e encontros: o guapo de Cangas (super superman..., sería o destiño o que tantas veces nolo puxo no camiño?), o acoplado de León ("si molesto me lo decís eh?"), o rapaz de Buño que resulta que vive no meu antigo piso de Ponteceso,...
E no medio risas e máis risas. O que cheguei a rirme mi madriña.
Só unha pega: lástima que D. quedara traballando e non puidera chamar... verdade A? :D
O próximo ano repito!!!!!

M.

2006-07-09T16:26:00.000+02:00

Madre mía, desta sí que non teño desculpa, máis dun mes sen escribir. E podería dar miles de razóns pra non facelo pero no fondo hei de recoñecer que se non o fixen foi por pura e dura desgana. Pensei centos de veces en deixa-lo "Turno de noite" e procurar un novo recuncho onde poda escribir sen as autocensuras coas que o fago aquí (idea que aínda non desbotei de todo) pero agora, sen saber moi ben a conto de qué, collín o portátil e púxenme a darlle as teclas.
O mail trae novas de Bcn. M. dime que deixou o seu con P. Xa imaxinaba eu que a cousa non ía durar moito dende que vin a P. con outra na Feira de Abril no Fórum...
Inmersa nun pequeno "time out" personal no que aínda non sei como me metín e que nun principio non quería recoñecer pero que agora agradezo enormemente, a nova non deixou de sorprenderme. Polo que os coñecía os dous as cousas non lles ían mal. E agora M. di que él "non lle facía feliz". Qué repelús de expresión.
É incríble o rápido que pode da-la volta unha tortilla. Ás veces unha simple frase, un simple xesto, é quen de virar todo o acontecido ata ese momento. E neso eu son unha artista, podo pasar por alto miles de cousas pero coma unha pequeniña se me atranque... pois non hai maneira. Difícil cousa esta das relacións...
En fin, o principal é que ela di estar xenial, e non botar en falta a P. o que xa é bó. Non gostaría de sabela triste tan lonxe.

Bricomaneando

2006-06-03T13:17:00.000+02:00

Levo caseque dúas semáns atrapada no apaixoante mundo dos productos de limpeza e dos kits de mobles fágao-vostede-mesmo.
Xa podo diferenciar perfectamente o producto para limpar dentro da neveira do milagre antigrasa para a cociña, que a súa vez é diferente do super-limpiador para baños.
Xa sei o que é montar unha estantería e decatarte cando vas poñer a última peza de que colocaras mal as anteriores (total, para que mirar as instruccións...).
Xa probei o de pintar co rodillo que sempre me chamara a atención (e o meu lombo xa dixo que nunca máis).
Xa nin me alporizo cando falo co rapaz de Gas Natural e xurde outro imprevisto calquera e non poden vir a cambiarme o contador.
Xa estou ata a coronilla de carretar cousas dunha casa á outra (e menos mal que están ben cerquiña).
Pero bueno, para a semán me traslado definitivamente! Así que no problem, todo se leva ben.
Daquela poderei comezar a facer vida social que vos teño abandoadiños. O peor foi o outro día cando me atopei con D. a quen nin lle dixera que xa andaba por aquí. Qué broncazo!
Recadiños:
- A.: Non foi na Ascensión pero o dito, cando remate con este rollo e libre no curre vémonos.
- F. Míguez: Cando se achegue á Coru a ver se facemos por quedar e me explica da súa vida (polo menos un pouquiño máis que só falar do minifundismo ok?).
- JC: Onde andas? Poucas novas teño de ti últimamente.
- M.: Temos pendente un café, lembras?
- T.: Xa atopei o regaliño para a peque no medio das caixas da mudanza. Vindes a mediados de mes non? Pois xa axustaremos axendas e llo dou.
- B.: Moi ben na planta, deseguida caeu a super en quen era. A ver se para a semán tomamos algo.
- V.: Temos que aproveitar antes de que voltes a Bcn. E a ver se vou a pola mesa da cociña dunha vez...

Retomando a vida coruñesa

2006-05-22T15:09:00.000+02:00

Levo cinco días na Coru e semella que a cousa ven de moito tempo atrás. Co rápido que foron transcurrindo os acontecementos estes días caseque nin me decatei do cambio. Apenas foi necesario o período de descompresión.
Cheguei o mércores que adiquei o reencontro familiar e de amigos. O xoves xa tiña atopado piso e o venres xa estaba traballando no SERGAS. Qué doado que foi todo!!
O piso foi o primeiro que fun a ver e pagarei menos de aluguer que o que pagaba en Bcn pola habitación. É un estudio pequerrecho en Monte Alto, a dúas rúas da casa. Antigo pero cunha maxia que me atrapou dende o primeiro momento. Estes días estou de fregoteo e limpeza a fondo a ver se podo instalarme prontiño.
E o venres a unha e media da tarde recibin unha chamada do SERGAS para ver se podía cubrir unha baixa, empezando hora e media máis tarde. Sempre fan igual. Hai cousas que non cambian...
Como tampoco cambiou o ritmo do traballo no hospital. Obviando o perdida que andiven de onde estaban as cousas, apenas me custou readaptarme. Reencontro con compañeiros de anos atrás, volta as habitacións de catro camas,... E de novo decatarme do ben que estaba organizado o traballo en Bcn.
E da xente, quedei o mércores con V. para ve-lo Barça gañando a Champions (campioooonsss!!!), voltamos a quedar o xoves con S. no Alfaiate e fun con F. o mércores á Gloira, a dar unha voltiña pola Repichoca o sábado e onte para iren ó cine a ver "1 franco, 14 pesetas" nese antro chamado centro de ocio do porto.
Hoxe baixarei pola tardiña ve-la peque e logo a traballar. Toca turno de noite aínda que de dúas horiñas menos que o daló, que xa se notarán digo eu...

De volta

2006-05-19T12:55:00.000+02:00

Pois xa estamos aquí!
Con pouco tempo para escribir todo o acontecido nestas últimas horas.
A piques de trasladarme para o meu superpiso montealtero (e a piques de darlle un bo fregoteo e repintao tamén).
A piques de comezar a traballar.
Arranxando papeis.
Reencontrándome ca xentiña.
Planexando unha escapada ás festas de Ascensión para ver a A.
Despois do baixón inicial facéndome a idea de que esto non é nen será nunca Barcelona (por sorte e por desgracia...).
E disposta a non parar en todo o verán. Preparádevos!!!!

En horas na casa!

2006-05-16T21:49:00.000+02:00

Tanto contar días que foron pasando e ala, xa estamos. Mañá será o día D. Xa non hai marcha atrás, a Coru agarda por min!
Foron estes uns días cargadiños de emocións. Sobre todo nas despedidas cos meus compañeiros de traballo. Eu quería unha despedida discreta e íntima, pero xa se ocuparon N. e M. de organizar unha festa segreda de despedida con todo o mundo. Primeiro fomos cear á Masía del Rocsi na Plaça de Sants. Alí correron moito viño (pero dese fresquiño, eh C.?), moita comida (qué rico todo, incluso os caracois...) e moitas risas. E tamén moitos regaliños (que postal máis chulaaaa!!!). Saimos daló as tantas e ben contentos (en tódolos sentidos da palabra) e marchamos cara ó centro na procura dun local para botar uns bailes.
Cantando dentro do Smart (cómo molaaa!!) chegamos ata a rúa París e aparcamos diante dun karaoke nun antro chungo. Mirámonos en plan "dende logo hai que ser cutre para iren a un karaoke", e saltamos as cinco á vez: "Imos????". Non tardamos nin medio segundo en convencer ó resto, jajajajaja.
E o que se viviu alí dentro pasará ós anais da historia, alo menos na historia do hospital xa está escrito en letras douradas. Non é habitual verme cantar "La vida es una tómbola", non. Qué cachondeo!!! Marisol forever!
E o domingo levei ribeiro, albariño e licor café ó hospital. Dimos boa conta deles, a noite foi festeira abofé que sí. Ó sairen pola mañá fomos almorzar ó galego todos xuntos en plan despedida. Quérovos mogollón compis! Visca L'Hospitalet!!!
Luns e martes empregueinos en dar voltiñas pola cidade, intentando aprehender o máximo posible, empapándome de todo recordo que poda empregar cando estea na coru.
E hoxe, despois de despedirme da veciña, fixemos unha cea na casa con R. e N. en plan bos compañeiros de piso (a bye-bye dinner all in english, or something like that...).
Pois nada, nunhas horiñas xa aterrarei en Alvedro con ganas de vervos a todos/as e con moitos plans na cabeciña que tentarei poñer en práctica pouco a pouco. Tempo ó tempo!!
Próximo post dende a terriña!!!
B.S.O.: "Volverá la suerte". Amaral.

10 dias!

2006-05-07T19:41:00.000+02:00

Pois aquí estamos. Última fin de semán libre antes de voltar á casa e aproveitando o tempo.
O venres houbo cea pica-pica no piso. Eramos N. e R., P. e I., A., J., C., M., J. TB. e eu claro. Toma lío de siglas, nen Urdaci... Moi bo rollito. Entereime dos novos líos de C. (agora é un francés. Países non lle van quedar á rapaza...), tiven a conversa pendente con J. (qué luxo poder contar cun amigo así aquí en Bcn) e falamos e rimos un bo cacho. Logo marchamos ata á Feira de Abril. Xa me achegara por alá o ano pasado de día pero nunca fora de noite así que había que experimentar. Mi madriña! Aquelo é o peor do peor. Obviando o feito de que ó entrar topámonos de fronte cos coches oficiais do PP nos que ía Rajoy (eso é entrar con bo pé e o resto son tonterías) a impresión do ano pasado non mudou moito. Creo que só na carpa da Mina podíase escoitar flamenco. No resto era todo rollo reggaeton ou flamenpop tipo María Isabel, resaltando o escenario onde actuaban unha copia dos Beatles malísimos. Rematamos na carpa do PSC bailando cancións de Alaska... Pero risas non faltaron. M. e toda unha personaxe!
Onte fomos ata Bogatell para ve-la Red Bull Air Race que foi como todo o que se fai por aquí: moi bo marketing, moitísima xente e a cousa en sí normaliña.
Agora teño por diante os derradeiros dez días en Bcn. 10 días nos que teño que arranxar mil cousas, quedar con G., M., B., J., L. e A., falar ca profe de português, mandar as últimas caixas (cantos quilos mandaría xa??), mirar o do conxelador e tropecentos recados máis.
E esta semán tamén é a miña derradeira de traballo no hospi, que peniña meu deus... O xoves teño a despedida das miñas compis, non sei que me están organizando pero non vai a ser a despedida discreta e íntima que eu propuxera. En fin, a ver con que me sorprenden.
B.S.O.: "Vuelvo". Tontxu.

Hoxe non estou para ninguén

2006-05-01T20:18:00.000+02:00

B.S.O.: "De vuelta y vuelta". Jarabe de Palo.

19 dias... y 500 noches

2006-04-28T17:51:00.000+02:00

Pois coma na canción de Sabina quedan xa 19 días, aínda que coido que eu tardarei máis que iso en esquencer esta cidade. E esta vida...
Onte a despedida de solteira estivo ben. A cena (aínda que un pouco escasa) rica e o espectáculo pasable. Nada que ver con aquel do Gula Gula madrileño naquela mítica noite de hai uns anos. Pero rimos, cantamos e compartimo-lo tempo que era o importante. Aquí tedes a Sílfide en plena actuación.
E hoxe levanteime ás tantas (tamén fun durmir ás tantas...), caseque rematei a mudanza interna (esta será a última noite na cama grande, snif snif), almorcei as sobras de onte e baixei dar unha volta polo barrio. Moitas cousas están a cambiar. Trasládase o Día, pecha o Canódromo, o Bar Escocia de toda a vida transfórmase no "Escocia Doner Kebab", pecha a tenda de chuches, pecha a tenda de calzado barato que estaba onde o metro... Cando volte nin o recoñecerei! Logo tirei para Sant Andreu e terminei na Maquinista. Ata botarei en falta este centro comercial!

B.S.O.: "Qué andarás haciendo ahora". Ismael Serrano.

Conta atrás: 20 días.

2006-04-27T18:49:00.000+02:00

Xa está o 90% das miñas pertenzas en Galicia. Agora só quedan 20 días e tamén estarei eu por aló. Non faltan ganiñas, non.
Tras unha mañá e mediodía ocupada en asuntos varios baixei a primeira hora da tarde a mirar tendas antes da clase de português das cinco. Of course que merquei algo que nin sei se me poñerei. Tamén merquei "a camiseta". Anos detrás dela e a atopo nunha tenda de home onde non hai talla para min. Estupendo. Pero bueno, como sei que a F. tamén lle mola merqueilla a él. Así poderei robarlla algún día.
E agora a prepararme para iren nun ratiño ó Queens á despedida de solteira da M. A armar gresca toda a noite!!
Un par de cousas vistas por aí:
- Chuza!: Desaparición dos artigos de Ramonet e Chao na Voz. Se cadra a marcha de Bieito Rubido non chegou para que o xornal continúe co seu proceso depurador... Máis información aquí.
- 20 minutos: Folga de bombeiros diante da Deputación da Coruña. Pode que o rollo dos bombeiros sexa unha fixación miña, pois fai tempo que xa sairon no blog. Pero non puiden resistirme a poñer esos cuiños por aquí. Por certo, máis fotos no enlace.

Tou feita polvo!

2006-04-24T17:48:00.000+02:00

Repoñendo as forzas cun Guaraná ben fresquiño despois dun día agotador.
Pola mañán deixei a casa mentras un rapaz que non estaba mal (ou será que se botan a faltar as hormonas masculinas nesta casa e cando entran unhas revolucionan todo??) arranxaba o interfono. O deber obrigaba! Fun ata a Delegación do Goberno, departamento Educación, sección Títulos e recollín o flamante papelucho que me acredita coma Licenciada en Filosofía e Ciencias da Educación. Aí é nada! Supoño que algún día me valerá para algo...
Logo baixei "Rambla p'aquí, rambla p'allá" na procura de demáis papeis ata que aparecín en Portaferrissa e tiven que entrar no HM onde, tragándome as miñas promesas, acabei mercando unha falda branca de lunares e un bolso. Tamén fichei as gafas superfashion que mercarei antes de voltar a Galicia. Qué farei sen o HM na Coruña? Din que abrirán un no novo centro comercial de Someso. A ver se é verdade...
E despois á tardiña deixeime os brazos cargando cas caixas da mudanza. Pecharon a outra oficina de Correos e aínda que esta é máis bonita, son máis amables e máis eficientes, tamén está máis lonxe. Ir con 12 kilos en cada viaxe nos brazos ata aló deixoume un pouco feita polvo. Pero bueno, a cousa é que xa está feito. Só quedará unha caixa máis coas chuminadas que faltan e listo.

E agora un pouquiño de relax antes de iren a traballar, que me agardan 12 horas de traballo por diante. Co ben que iría eu para cama nun ratiño...

Sant Jordi

2006-04-23T20:02:00.000+02:00

Recoñezo que son unha persoa que gusta das tradicións, propias e axenas, que deseguida apúntase cando algunha lle entra polo ollo ou, sobre todo, pola boca (sexa o roscón de reis, a mona de pascua, a coca de san xoán,...).
E a de Sant Jordi non ía a ser menos. Dende o primeiro ano que desfrutei dela figura entre unha das miñas favoritas.
Encántame pasear entre as rúas cheas de xente que sorrí e vai cargada de libros e rosas (hai algo máis bonito que un libro e unha flor??). Encántame ser partícipe da data e regalar e recibir os presentes.
Por eso dende a mañanciña decateime de que ía a ser un bo día. Abrir o mail e ver que tes unha rosa agardando por ti alegra o espertar de calquera. Estou vendo a cara de V. ó mandala, feliz por poder facelo de maneira virtual. Aínda recordo a que me regalou o ano pasado, a pesar de estar en contra da venta de flores naturais, só porque sabía que era algo que me facía feliz. Graciñas petarda!!!
Hoxe espertei tarde, almorcei e me adiquei un ratiño a mimarme (ducha relaxante, cremas e potingues varios). Logo chegaron N. e a súa nai a casa, e me trouxeron unha rosa vermella de regalo, rosa que luce ben fermosa na miña habitación de asceta.
Despois baixei a dar unha volta polo centro. Collín a L1 e parei en Pl. Catalunya, no meollo do xaleo. Baixei as Rambles parando nos postos e stands. Curioseando nos libros e, sobre todo, na xente. Merquei "El País" no kiosko das pelis porno (no do tipo borde se esgotara) e seguín a pasear.
Cansa do barullo de xente, os meus pasos fóronme levando polo Gótico, pola Catedral. Alí, no carrer de Santa Llùcia, seguían a cantar ópera. Subindo o Carrer del Bisbe topei coa cola de xente que agardaba por entrar na Generalitat (era xornada de portas abertas). Seguín e pasei por baixo dunha das imaxes que sempre gardarei de Barcelona. Ese "balcón" que foi unha das primeiras imaxes da miña primera visita a esta cidade, e que nunca me aburro de mirar (sexa de día, ou mellor de noite).
Atravesei a Praza de Sant Jaume e tirei para o Born. Enfilei a rúa Vidriería e entrei no café no que esgotara horas e horas de tardes de domingo, o Mudanzas.

Lin o xornal acompañada dunha Coca-Cola light.
Logo percorrin o Barrio da Ribera, collín o Carrer Comerç e atravesei a Ciutadela. Subín polo Paseo do Arc de Triomf, no que se estaba a celebrar a Fira da Terra e que estaba cheíño da fauna da Barcelona mestiza. Moita pose pero tamén moita realidade.
Collín alí mesmo o metro e tirei para casa.
O paseo trouxo miles de recordos, sitios nos que almorcei naquela época de ruta gastrónomica, lugares que gardan bicos furtivos, que percorrin con xente que foi e é moi importante, tendas agochadas, rúas empedradas nas que aínda se escoita o eco dos nosos tacóns nas noites de festa,...
Cómo quero a esta cidade!!
PD: E como non podía faltar, aquí tendes a rosa máis fermosa...